X
تبلیغات
رایتل

www.binalud.com

گاشربروم دو؛ جشن، سکوت و زباله!

گاشربروم دو؛ جشن، سکوت و زباله!

تیمهای کوه نوردی استان تهران و شهرستان سراب با 2 و 3 کوهنورد در روز 29 تیرماه 88 در حالی موفق به صعود قله گاشربروم دو، سیزدهمین کوه مرتفع دنیا شدند که با گذشت حدود 2 هفته مورد انتقاد کوه نوردان تیم altitudejunkies قرار گرفته اند.


Daniela از اعضای این تیم با دو پرسش تیمهای ایرانی را مورد انتقاد قرار داده:
وی معتقد است اعضای این تیمها در حالی جشن صعود گرفته اند که تنها تا نزدیک قله گاشربروم دو صعود کرده اند!

وی می گوید:

some of them happy for getting the summit
(later we knew that they were close to it, but never made it)

در این رابطه سایت هیئت کوه نوردی استان تهران در روز 3 مرداد 88 از قول سرپرست تیم خود می نویسد:
ساعت 13:45 آخرین گام ها به سمت قله برداشته می شد، تیم به زیر نقاب برفی که به علت بارش های جدید بسیار شکننده و خطرناک می نمود رسید، ظاهرا مدت طولانی کسی بر روی نقاب گام ننهاده بود، تیم نیز تصمیم گرفت از رفتن بر روی آن خودداری کند. اعضاء همدیگر را در آغوش کشیدند و پرچم پر افتخار ایران را بر بلندای قله به اهتزاز در آوردند.

همچنین آقای خلیلی سرپرست تیم شهرستان سراب و رضا بهادرانی عضو کرمانشاهی این تیم نیز در بدو ورود به ایران در گفتگو با شبکه خبر ابراز داشتند: اعضای تیم حمله تنها تا حدود 30 متری قله پیش رفتند و بدلیل وجود نقابی خطرناک و طوفان از گام نهادن بر قله و ادامه مسیر اجتناب نمودند.

اما اجتناب اعضای تیم از صعود نقاب انتهایی که به گفته دانیلا حدود 70 تا 100 متر پائینتر از قله قرار دارد (و اعضای تیم ایران آنرا 30 تا 50 متر پائینتر عنوان نموده اند) زمانی قابل تقدیر می باشد که بدانیم کوه نورد اسپانیائی که پس از ایشان به همراه یک کوه نورد لهستانی راهی قله شده بود برغم هشدارهای همنوردش پس از پشت سر نهادن نقاب و صعود قله دیگر یه پائین بازنگشت.

سایت هیئت کوه نوردی استان تهران در این مورد می نویسد:
او پس از رسیدن به کمپ سوم از گم شدن همنوردش خبر داد، وی ادعا کرد کوهنورد اسپانیایی با توجه به ممانعت های او از نقاب برفی بالا رفت و دیگر از او خبری نشد.

در هر صورت تلاش تیمهای تهران و سراب چه با گام نهادن بر روی قله و یا با صعود تا زیر نقاب قله جای تقدیر دارد.

زباله های تیم ایران!
اما نکته دوم و بسیار مهم دانیلا در مورد زباله های بجای مانده تیمهای ایرانی در کمپ 1 می باشد که او در عکسهای خود گونی سر بسته و پر آنرا با افتخار بر دست گرفته و آنرا سند محکومیت تیمهای ایرانی می داند و مدعی است ایرانیها گونی های زباله را داخل شکافهای نزدیک کمپ انداخته اند!
نظر به اهمیت این موضوع اقدام به تماس با آقایان امید آمحمدی از اعضای تیم و کاوه کاشفی سرپرست تیم نمودم. هر دوی ایشان با تعجب از این قضیه عنوان داشتند:

پس از جمع آوری کمپ اول بدلیل بار زیاد چادرها و زباله های تیم که در 2 گونی جمع آوری شده بودند در محل کمپ بجای گذارده شد و سه روز بعد باربرهای پاکستانی پس از دریافت 180 دلار اقدام به انتقال آنها به کمپ اصلی نمودند.

با این اظهارات می توان حدس زد در این مدت سایر کوه نوردان با دیدن زباله ها به گمان آنکه تیمهای ایرانی آنها را در کمپ 1 رها کرده اند اقدام به ارسال گزارش و تصاویر نموده اند. گرچه آنها باید حدس می زدند تیمی که قصد پائین آوردن زباله هایش را ندارد چرا آنها را در داخل گونی جمع آوری نموده! (البته ادعای انداختن زباله ها در داخل شکاف امری است که تیمهای کشورمان می باید به آن پاسخ دهند!).

در هر حال امیدوارم هیئت کوه نوردی استان تهران هر چه زودتر اقدام به پاسخگویی به سایتهای پوشش دهنده این خبر نماید تا از هرگونه شایعه پراکنی در مورد تیمهای کشورمان اجتناب گردد.

اطلاعات بیشتر:


برگرفته : کوه قاف